แย่จริงที่วันนี้มันต่างกับเมื่อวาน...
ขอโทษทีนะ ที่มันอาจจะแย่ไปเสียหน่อย

------------------------------------------------

ดอกแรก...ตอนโทรศัพท์

"อย่าทำตัวไม่มีประโยชน์ -- ไม่ชอบ"
เกลียดที่สุดกับคำที่ว่า อย่าทำอย่างนี้อย่างนั้น ชั้นไม่ชอบ

ชอบ - ไม่ชอบ ใช้อะไรกันตัดสิน นอกจากความรู้สึกส่วนตัว
แน่นอนว่า ต่างคนต่างก็มีเรื่องที่ชอบและไม่ชอบ
และแน่นอนอีกว่า มันย่อมไม่ตรงกัน 100%
ชั้นอาจจะชอบอย่างนั้น แต่คุณอาจจะชอบอย่างนี้
และในทางกลับกัน สิ่งที่ชั้นชอบ คุณไม่ชอบ สิ่งที่คุณชอบ ชั้นก็ไม่ชอบ
สิ่งที่ชอบรวมถึงการกระทำ ชั้นชอบทำอย่างนั้น คุณชอบทำอย่างนี้
บางครั้งคุณก็ไม่ชอบในสิ่งที่ชั้นทำ...
แต่ทำไมกัน คุณถึงมองว่ามัน "ไม่ดี"
เพียงเพราะคุณไม่ทำ เพราะคุณ..ไม่ชอบ

หลายต่อหลายครั้งที่ความรู้สึกเหล่านี้วนเวียน
หากแต่พอถึงจุดๆ หนึ่ง มันก็สงบลง
มันก็เหมือนตะกอนที่โดยกวนให้ขุ่นคลั่ก ด้วยซากกากที่จมดิ่งลงมาใหม่

------------------------------------------------

ดอกที่สอง...ตอนเจอกัน

อืมมม ห้องชั้นมันเป็นพิษ
อืมมม ของที่ชั้นชอบกินมันก่อให้เกิด - -
อืมมม สุดท้ายคงเป็นตัวชั้นเองล่ะมั้ง ที่ไม่ได้เรื่อง

แล้วคุณก็กะเกณฑ์ให้ชั้นเป็นอย่างนั้นนี้
ต้องทำนี่นะ ต้องทำโน้นนะ
ชั้นสงสัยนะ ว่าตกลงแล้ว
ชั้นควรจะเป็นตัวตนชั้นเอง หรือจะสวมคราบร่างที่คุณชอบดี?

บางที คนเราก็อยากให้คนอื่นเป็นอย่างที่เราต้องการ ที่เราชอบ
เพียงเพราะการกระทำของเค้าของเธอ มันขัดหูขัดตา ไม่ใช่วิถีที่ตนดำเนินชีวิต
แต่บางที ก็คงจะลืมนึกไปว่า ต่างคนก็ต่างใจ
แม้แต่ตัวเราเอง เวลามองกระจกแต่ละวัน ยังเห็นภาพที่แตกต่างกันเลย

ชีวิตมนุษย์มันไม่ใช่ไม้บรรทัด ที่จะลากให้เส้นตรงเส้นดิ่งได้อย่างใจ
หากแต่มันคือการเคลื่อนไหวของเมฆบนฟ้า
เพราะไม่มีเลยซักวันที่ฟ้าจะฉายซ้ำกัน
ไม่เคยซักครั้งที่เมฆก้อนเดิมจะกลับมาอยู่ตำแหน่งเดิมเมื่อวันวาน

ชั้นพูดอยู่ตรงนี้ คุณไม่ได้ยินหรอก .. แน่นอน
และชั้นเองก็ไม่กล้าพอที่จะพูดมันออกไป
ชั้นรู้ว่าคุณจะไม่ฟัง กลับจะโกรธชั้นด้วยซ้ำ
สุดท้ายคุณก็จะไม่เข้าใจอยู่ดี

ชั้นคงทำได้ดีที่สุด คือปกปิดมันไว้ .. ความรู้สึกเหล่านี้
ชั้นคงทำได้แค่นี้ ภาวนาให้ชั้นทำได้แค่นี้ก็แล้วกัน
เพราะหลายครั้งเหลือเกินที่ชั้นอยากจะหนีไปให้ไกลๆ
เผื่อว่าคุณอาจจะมองที่ว่างข้างกาย ด้วยความรู้สึกที่ต่างออกไปบ้าง